กฎการอนุรักษ์โมเมนตัม · ยิงรถ A ด้วยสปริงเข้าชนรถ B ที่จอดนิ่ง · สลับกันชนได้: 🔗 ตีนตุ๊กแก (ชนแล้วติดกันไป) หรือ 🧲 แม่เหล็ก (ชนแล้วแยกกัน) · อ่านเวลาบังลำแสงก่อนชนและหลังชนจากเครื่องจับเวลา · เทียบโมเมนตัมและพลังงานจลน์ก่อน–หลังชน · หามวลรถปริศนา X
โมเมนตัมของวัตถุคือผลคูณของมวลกับความเร็ว เป็นปริมาณเวกเตอร์ มีทิศเดียวกับความเร็ว
ขณะรถสองคันชนกัน แรงที่รถ A กระทำต่อรถ B กับแรงที่รถ B กระทำต่อรถ A เป็นคู่กิริยา–ปฏิกิริยา ขนาดเท่ากัน ทิศตรงข้าม และกระทำในช่วงเวลาเดียวกัน การดลที่รถทั้งสองได้รับจึงหักล้างกัน ถ้าไม่มีแรงภายนอกลัพธ์ (รางลมระดับเสมอ แรงเสียดทานน้อยมาก) โมเมนตัมรวมของระบบจึงคงตัว
เมื่อรถ B จอดนิ่ง (u_B = 0) และหลังชนรถทั้งสองติดกันไปด้วยความเร็ว v₂ เท่ากัน
ความเร็ววัดจากโฟโตเกต: v₁ = d ⁄ t₁ และ v₂ = d ⁄ t₂ เมื่อการ์ดกว้างเท่ากัน จะได้ v₁/v₂ = t₂/t₁ ความกว้างการ์ดจึงตัดกันไปเอง
การชนแบบติดกันเสียพลังงานจลน์มากที่สุดเท่าที่กฎการอนุรักษ์โมเมนตัมยอมให้ พลังงานส่วนที่หายไปเปลี่ยนเป็นพลังงานความร้อนและเสียงขณะแผ่นตีนตุ๊กแกเกี่ยวกัน และงานที่ทำให้แผ่นเสียรูป
แม่เหล็กขั้วเดียวกันผลักกันก่อนรถแตะกัน พลังงานจลน์เกือบไม่หายไป รถจึงแยกจากกัน ให้ทิศขวาเป็นบวก
โมเมนตัมอนุรักษ์ทั้งสองแบบ แต่พลังงานจลน์ต่างกันมาก — ดูกราฟ Ek หลัง/ก่อน: จุดของตีนตุ๊กแกอยู่บนเส้น m_A/(m_A+m_B) ส่วนจุดของแม่เหล็กอยู่ใกล้ 100% · การชนแบบยืดหยุ่นแยกเป็น Lab 81 (มีสปริงแผ่นและยางปริศนาเพิ่ม)